در ماه ژوئن سال 1997 انجمن مهندسان برق و الكترونیك (IEEE) استاندارد IEEE 802.11-1997 را به عنوان اولین استانداردِ شبكههای محلی بیسیم منتشر ساخت. این استاندارد در سال 1999 مجدداً بازنگری شد و نگارش روز آمد شده آن تحت عنوان IEEE 802.11-1999 منتشر شد. استاندارد جاری شبكههای محلی بیسیم یا همانIEEE 802.11 تحت عنوان ISO/IEC 8802-11:1999، توسط سازمان استاندارد سازی بینالمللی (ISO) و مؤسسه استانداردهای ملی آمریكا (ANSI) پذیرفته شده است. تكمیل این استاندارد در سال 1997، شكل گیری و پیدایش شبكه سازی محلی بیسیم و مبتنی بر استاندارد را به دنبال داشت. استاندارد 1997، پهنای باند 2Mbps را تعریف میكند با این ویژگی كه در شرایط نامساعد و محیطهای دارای اغتشاش (نویز) این پهنای باند میتواند به مقدار 1Mbps كاهش یابد. روش تلفیق یا مدولاسیون در این پهنای باند روش DSSS است. بر اساس این استاندارد پهنای باند 1 Mbps با استفاده از روش مدولاسیون FHSS نیز قابل دستیابی است و در محیطهای عاری از اغتشاش (نویز) پهنای باند 2 Mbpsنیز قابل استفاده است. هر دو روش مدولاسیون در محدوده باند رادیویی 2.4 GHz عمل میكنند. یكی از نكات جالب توجه در خصوص این استاندارد استفاده از رسانه مادون قرمز علاوه بر مدولاسیونهای رادیویی DSSS و FHSS به عنوان رسانهانتقال است. ولی كاربرد این رسانه با توجه به محدودیت حوزه عملیاتی آن نسبتاً محدود و نادر است. گروه كاری 802.11 به زیر گروههای متعددی تقسیم میشود.
برخی از مهمترین زیر گروهها به قرار زیر است:
كمیته 802.11e كمیتهای است كه سعی دارد قابلیت QoS اِتـِرنت را در محیط شبكههای بیسیم ارائه كند. توجه داشته باشید كه فعالیتهای این گروه تمام گونههای 802.11 شامل a، b، و g را در بر دارد. این كمیته در نظر دارد كه ارتباط كیفیت سرویس سیمی یا Ethernet QoS را به دنیای بیسیم بیاورد.
كمیته 802.11g كمیتهای است كه با عنوان 802.11 توسعه یافته نیز شناخته میشود. این كمیته در نظر دارد نرخ ارسال دادهها در باند فركانسی ISM را افزایش دهد. باند فركانسی ISM یا باند فركانسی صنعتی، پژوهشی، و پزشكی، یك باند فركانسی بدون مجوز است. استفاده از این باند فركانسی كه در محدوده 2400 مگاهرتز تا 2483.5 مگاهرتز قرار دارد، بر اساس مقررات FCC در كاربردهای تشعشع رادیویی نیازی به مجوز ندارد. استاندارد 802.11g تا كنون نهایی نشده است و مهمترین علت آن رقابت شدید میان تكنیكهای مدولاسیون است. اعضاء این كمیته و سازندگان تراشه توافق كردهاند كه از تكنیك تسهیم OFDM استفاده نمایند ولی با این وجود روش PBCC نیز میتواند به عنوان یك روش جایگزین و رقیب مطرح باشد.
كمیته 802.11h مسئول تهیه استانداردهای یكنواخت و یكپارچه برای توان مصرفی و نیز توان امواج ارسالی توسط فرستندههای مبتنی بر 802.11 است.
فعالیت دو كمیته 802.11i و 802.11x در ابتدا برروی سیستمهای مبتنی بر 802.11b تمركز داشت. این دو كمیته مسئول تهیه پروتكلهای جدید امنیت هستند. استاندارد اولیه از الگوریتمی موسوم به WEP استفاده میكند كه در آن دو ساختار كلید رمز نگاری به طول 40 و 128 بیت وجود دارد. WEP مشخصاً یك روش رمزنگاری است كه از الگوریتم RC4 برای رمزنگاری فریمها استفاده میكند. فعالیت این كمیته در راستای بهبود مسائل امنیتی شبكههای محلی بیسیم است.
این استاندارد لایههای كنترل دسترسی به رسانه (MAC) و لایه فیزیكی (PHY) در یك شبكه محلی با اتصال بیسیم را دربردارد.
نویسنده : اردلان فرزین
CopyRight By : Majid Hoseini
© کپی رایت توسط : GorganCSG.ir --- ارائه مقالات و پروژه های دانشجویی (کلیه حقوق مادی و معنوی مربوط و متعلق به این سایت است.)
برداشت مطالب فقط با اجازه کتبی و ذکر منبع امکان پذیر است .
